o.O Wstyd, prawie nie znam ;\

znam tylko Epitafium

Mam ich płytę Nawet niezła. Na dworze karmazynowego króla :P
Też najbardziej lubie I talk to the wind

Ja najbardziej cenię płytę Red. Wydaje mi się ona ostrzejsza muzycznie niż poprzedniczki. O wiele bardziej agresywna. Zaraz po niej oczywiście uwielbiam In The Court Of The Crimson King z 21 Century Schizoid Man. Pasuje ten kawałek do nas ludzi 21 wieku ; )
Albumy z lat 80 i 90 mimo tego, że lubię postawiłbym o klasę niżej niż te z końca lat 60 i z lat 70. Zapewne obiektywnie im nie ustępują jednak ja nie mogę się do nich jakoś specjalnie przekonać.
Dodam, że jak ich poznałem, a było to kupę lat temu to nie lubiłem ich słuchać, gdyż wywoływali u mnie dziwne emocje tym całym swoim schizofrenicznym i chaotycznym klimatem.

Ostatnio edytowany przez SarmatAE (2010-06-12 23:15:19)

Najlepszy zespół rockowy w historii, zespół który chwilami ocierał się o jazz czy muzkę klasyczną. Bardzo dobrze znam pierwszy okres Karmazynowego Króla. Wiadomo, że debiut i Red wchodzą najłatwiej ale dla amitniejszych polecam płyty między wspomnianymi wcześniej. Przynam szczerze,że ja dość długo nie mogłem się przekonać do Hipopotamich Języczków ale w końcu i one mi "podeszły"

Vermilion napisał:

Najlepszy zespół rockowy w historii,

A to, jak rozumiem, twoje prywatne zdanie, czy ogólnie, oficjalnie ogłoszone? ;f

Wszystko co pisze (bedę pisał) to moje prywatne zdanie nie czepiajcie się tak nowego

Znasz KIng Crimson wogole, czy tylko Epitaph to to zaje się w radiu kiedyś leciało...

I zespół progresywny, który zacząłem na poważnie słuchać. Zacząłem od początku i dźwięki z debiutu mnie porwały na wiele dni-tygodni. I być może teraz już nie słucham tego z takim zaangażowaniem i tak uniesiony, to i tak twierdzę, że to arcydzieło muzyki rozrywkowej. Kolejne albumy dosyć trudno mi wchodziły, bo cały czas wolałem wracać do in the court... niż próbować czegoś nowego, ale systematycznie słuchałem i doszedłem do momentu, gdy wszystkie albumy do Red włącznie po prostu uwielbiam. Może jedne troszkę więcej, inne mniej, ale nie wynika to - jak sądzę - z tego, że zespół miał słabszą formę - oni po prostu cały czas parli do przodu, ciągły rozwój, cały czas nowe doznania, których trzeba na nowo się uczyć.

Kiedyś sobie w nocy zrobiłem maraton i wszystkie 7 płyt po kolei przesłuchałem, trochę się wymęczyłem, pewne utwory mnie męczyły, inne nabrały nowego wymiaru, ale to, co przeżyłem, gdy nastąpiło Starless... nie do opisania. Genialna sprawa te 7 płyt, każda jedyna w swoim rodzaju, każda niezwykle wartościowa.

No i dalej mamy zupełny zwrot i Discipline, Beat itd. Też jestem pod wrażeniem, ale jeszcze nie dałem tym nowym płytom wystarczająco czasu. Na pewno to nadrobię.

Podsumowując: King Crimson to coś wielkiego, nie spotkałem się jeszcze z negatywną opinią nt. twórczości tej kapeli i wcale mnie to nie dziwi. Póki co i chyba długo się to nie zmieni mój ulubiony zespół.